Jan Brussels

Het duurde wel even eer ik door had wat nu eigenlijk het probleem was. Ik had net een betalingsplan geselecteerd voor mijn GSM en de bediende was het contract aan het opmaken. Om hem mijn naam correct te laten spellen had ik mijn paspoort even gegeven. Kreeg ik ineens de vraag: “Is your name Jan Brussels?”

Een blik op het visum leerde me wat het probleem was: de eerste lijn is ‘Issuing post name’, gevolgd door ‘Surname’ and ‘Given name’. In de veronderstelling dat het een dubbele voornaam was, een logische vergissing.

Maar het gaf ook wel aan dat de man in kwestie zich blijkbaar weinig kon voorstellen bij wat ‘Brussels’ nu eigenlijk was. En dat was eigenlijk niet de eerste keer, ik had ook al iemand gehad die mij vroeg waar ik vandaan kwam. Ik was totaal niet verbaasd geweest als hij na mijn antwoord gereageerd had ‘Does that really exist?’, want dat was een beetje zoals de stilte klonk.

Een beetje Salvast op Cherry Hill Road

Voor wie het meegemaakt heeft zal het nog wel herkenbaar zijn.

Een blok met koten, appartementen zoals ze hier zeggen, een beetje afgelegen. Op de achtergrond het geluid van een constante verkeerstroom op de autostrade, hier Cherry Hill Road zelf en natuurlijk de Capital Beltway, de grote ring rond Washington. Als ge uit venster kijkt een grasveld met daarachter bomen, hier moet ge het gras vervangen door het asfalt van de parking, maar daarachter staan er weldegelijk bomen. Aan de overkant van de straat ligt er voetbalveld. Zelfs aan de Spar is er gedacht: op een tien minuutjes wandelen ligt er een supermarkt, ‘t is wel ietsje groter, ik verdwaal er nog altijd.

Maar de reden waarom ik hier aan begon te schrijven is het volgende. Toen ik zondag terugwandelde van de campus, zag ik net voor het einde van Paint Branch Trail (een geasfalteerd wandel- en fietspad dat mijn appartementsblok verbindt met de campus en daarna nog aansluit op andere dergelijke paden) een ree staan. Die was aan het wachten op een soortgenoot die op dat moment op de oever van het riviertje net naast de trail aan het klimmen was. We hebben dan even naar elkaar staan kijken op een meter of tien van elkaar, en uiteindelijk ben ik toch maar doorgegaan. Stond er op de andere over nog een ree te wachten om over te steken.

Kortom, wat natuur is er hier nog wel te vinden. Naar het schijnt moet ik hier ook nog vossen te zien krijgen. Die zijn hier naar het schijnt minder zeldzaam dan blanke chauffeurs bij de busmaatschappij.

Hello world!

Of hoe een eerste post eruit ziet als je laat op avond nog aan het proberen bent om iets zinvol neer te schrijven, dat wat verder gaat dan “‘t is klaar, tot later”

Zoals beloofd, is het eerste wat ik gedaan heb sinds mijn internetaansluiting in orde is: een blogje opzetten.  Wel wat voorgestreefd in deze tijden van Facebook en andere onzin, maar het heeft als grote voordeel dat ik de comments hieronder kan afzetten.

En nu ben ik eens benieuwd hoe lang het gaat duren eer iemand deze pagina gevonden gaat hebben.

En ook hoe lang het gaat duren eer ik deze default template heb bijgewerkt tot er geen foto’s van Lissabon meer verschijnenen.